امام علـي عليــه الســـلام، امیرالمؤمنین در كتاب نهج البلاغه چنين ميفرمايند :
« به اهل بيت پيامبر خود نظاره كنيد؛ اگر در جايي اقامت گزيدند شما نيز همانجا اقامت گزينيد؛ اگر از شما ياري خواستند ياريشان دهيد؛ بدانيد كه خداي تعالي فتنه را به وسيله مردي از ما اهل بيت برطرف سازد – پدرم فداي آنكه فرزند بهترين كنيزان است. او به ياران خويش شمشير نمي دهد، مگر براي اينكه (نامردمان را ) بكشند. وي شمشيرش را به مدت هفت ماه بر گردنش مي افكند و مي كشد؛ تا آنكه قريش گويند: اگر او از اولاد فاطمه است به ما رحم مينمود. خداوند او را بر بني اميه مسلط مي فرمايند تا آنكه آنها را در هم ميشكند و خرد ميكند. پس آنحضرت اين آيه را تلاوت فرمودند:
«ملعونين اينما ثقفوا اخذوا و قتلوا تقتيلاً؛ سنه الله في الذين خلوا من قبل و لن تجد لسنه الله تبديلاً »
« يعني (اين مردم پليد بد كار) رانده درگاه حقند. هر كجا يافت شوند آنها را گرفته سخت به قتل رسانيد اين سنت خداست كه در همه اقوام گذشته برقرار بوده ، هرگز سنت خدا تغيير نخواهد كرد»
امام حسن عليه السلام ميفرمايند:
« آيا نمي دانيد كه هيچ يك از ما ائمه نيست، مگر اين كه در بيعت طغيانگر زمانه اش واقع گرديده است؟ جز آن قائمي كه روح الله عيسي بن مريم پشت سر او نماز ميخواند؛ آن كس را كه خداي تعالي ولادت او را مخفي و شخصش را غائب داشته تا آنكه بيعت احدي از طغيانگران بر گردنش نباشد. او نهمين فرزند برادرم حسين عليه السلام و فرزند سيده كنيزان است. خداي تعالي عمر او را در زمان غيبتش طولاني گرداند. آنگاه وي به قدرتش در صورت جواني كه عمرش كمتر از چهل سال به نظر آيد ظاهر فرمايد. اين براي آن است كه مردمان بدانند خداي تعالي بر همه چيز تواناست. »
امام حسين عليه السلام ميفرمايند:
« قائم اين امت نهمين فرزند من است، اوست صاحب غيبت و همان كسي كه ميراثش را -درحالي كه زنده ميباشد - تقسيم ميكنند. »
امام سجاد عليه السلام ميفرمايند :
«در حضرت قائم از خانواده ما، سنتهايي از انبياست، سنتي از حضرت آدم عليه السلام پدر ما، سنتي از حضرت نوح عليه السلام و سنتي از حضرت ابراهيم عليه السلام و سنتي از حضرت موسي عليه السلام و سنتي از حضرت عيسي عليه السلام و سنتي از حضرت ايوب عليه السلام و سنتي از حضرت محمد صلي الله عليه و آله.
از حضرت آدم و نوح علیهما السلام، طول عمر.
و از حضرت ابراهيم عليه السلام مخفي بودن ولادت و گوشه گيريش از مردم
و از موسي خوف و تقيه است.
و از عيسي اختلاف مردم درباره اش.
و از ايوب فرج و گشايش پس از بلا و ناراحتي .
و اما از حضرت خاتم النبی صلي الله عليه و آله خروج با شمشير.››